zondag 2 september 2012

Als god in Frankrijk

We zijn weer terug thuis! Het was een heerlijk verlof, maar het is toch ook weer heerlijk om thuis te komen...

De eerste week vollen bak zon zodat er niet veel anders op zat dan zwemmen (en érg dat we dat vonden!) en de tweede week wat wisselvallig zodat we toch ook eens een toerke konden doen in de omgeving.

Plaats van bestemming was Pradons aan de franse Ardèche. Een stacaravanneke gehuurd op een camping die vlak aan de rivier lag. Een gezellige, kleine franse camping, geen hollandse :)
En de uitbaters antwoordden niet in het Engels als ge met uw beste Frans iets kwam vertellen.. Goed voor het zelfvertrouwen! :)

Het was moeilijk, maar hier een "kleine" selectie van sfeerfoto's:

Aan de Ardèche vlakbij de caming.


Stokbrood eten tot het onze oren uitkwam :)

 


Aan de Pont d'Arc

 
De Niels heeft zijn status als waterrat nog maar eens bevestigd. Het zwemmen lukt ook steeds beter en beter, zodat hij zijn bandjes niet meer aanhoefde in het zwembad en dat vond hij SUPER!

Stijn had er ook geen problemen mee :)


De grot van de Madeleine. Lekker fris was het daar. En ook heel eng volgens Niels en Robin. 


De prachtige Gorges de l'Ardèche.


Stijn begint alleen te staan en loopt ook vlot aan één vinger. Benieuwd wanneer zijn eerste stapjes komen..


Hoef niet veel commentaar :)


Michelinmanneke


De dag na mama een jarige Stijn! Een eerste verjaardag blijft toch altijd bijzonder. Een jaar geleden lag daar een plat boeleke in onze armen en zie hem daar nu eens zitten!

Gert is een kajaktocht van 7km gaan doen met Robin. Daar moet je minstens 7 jaar voor zijn, dus met Niels ging dat nog niet, maar vertrokken een eind stroomopwaarts en kwamen aan bij onze camping dus konden Niels en Stijn even een plaatselijk toertje meevaren...

Op onze zoektocht naar de bronnen van de Ardèche, kwamen we de Pont du diable tegen, ondanks de naam een idylische plekske...

... met een mooi zicht vanaf het brugske. Spijtig dat het geen zwemweer was toen...


Stapperdestap.
 
 
Verder dan dit punt waar twee beekjes samenkwamen zijn we niet gekomen tijdens onze zoektocht naar de bronnen van de Ardèche, maar ik vond het toch al bijzonder om te zien hoe dit stroompje water vele kilometers verder groeit tot een prachtige grote rivier...

En als afsluiter nog een bangelijk filmke. Gert en Robin sprongen regelmatig van de rotsen. Dit is het hoogste dat ze gesprongen hebben:
 



En zo zit het er weeral op... We kunnen er weer efkes tegen!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen